Bartın’da, günümüz yazım ve anlatım dilimiz en iyi şekilde kullanılırken, yöresel şiveyle konuşmaktan da ayrı bir zevk alınır.

Bartın şivesi, bütün Anadolu ağızlarında görülebilen genel ve ortak özellikler taşımakla birlikte, yöresel şive özelliklerimiz açısından da ilgi çekicidir. İstekler; bazı kelimeleri kısaltıp, bazı kelimeleri uzatarak, bazen de yöreye özgü kelimelerle yöresel tarzla anlatılır.

Bartın yöresi ağızlarını öteki Anadolu ağızlarından belirli şekilde ayıran özelliklerden biri iç ve son seslerde görülen g>v değişimidir. Öyle ki Türkçe’nin genel gelişme seyri içinde

kog>kov
ögey>üvey
köğürçken>güvercin
soğan>sovan
ög->öv
gibi kelimelerde az da olsa yazı diline kadar girip yerleşebilmiştir.

Yörede, bazı kelimeler şöyle kullanılır:
Alayım             --> Alıvaram
Vereyim           --> Vercem
Gidiyorum        --> Gidiyom
Getirdim          --> Getidim
Götürdüm        --> Götüdüm
Annen-Baban  --> Anay-Bubay
Amca               --> Emmi  

Bazen de “Toptallasında oturcak yer kalmamış, her yer lembellek dolu” da olduğu gibi yöresel kelimeler kullanılır.

Toptallası :Top tarlası, top sahası, stadyum
Lembellek : Boşluk kalmayacak şekilde
Ösger : Rüzgar
Madaf : Aranılan, beğenilen
Marta : Gizliliği kalmamış, değerden düşmüş
Mazak : Çok ham, olmamış meyve
Lomlom : Herkese karşı kırıcı olan, lafını bilmeyen kişi
Kıyırdam : Sözüne pek güvenilmeyen, hafif kadın
Mesmüs : Elinden iş gelmeyen, ağzı laf yapmayan kişi